The Way Back (2011) - Ocr fps 23.976216, runtime 2:13:12
"ปี 1941 ชายสามคน เดินจากภูเขาหิมาลัยมุ่งสู่อินเดีย"
"พวกเขารอดชีวิต จากการเดินสี่พันไมล์สู่อิสรภาพ"
"ภาพยนตร์เรื่องนี้ สร้างอุทิศให้กับพวกเขา"
"กันยายน ปี 1939"
"ฮิตเลอร์บุกโปแลนด์จากด้านตะวันตก"
"หลายวันต่อมา สตาลินบุกจากด้านตะวันออก"
"พวกเขาแบ่งแยกประเทศออกเป็นสอง"
ไม่
นำตัวพยานเข้ามาสิ
รู้จักชายผู้นี้มั้ย
รู้จัก
เขาชื่อว่าอะไร
ยานุสซ์ วิสซ์เช็ก
พยานคุณเป็นอะไรกับชายผู้นี้
ฉันเป็น... ภรรยาของเขาค่ะ
ผู้ต้องหาจะยืนยันมั้ย
ครับ
มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับผู้ต้องหามั้ย
จากที่เขาบอก ฉันรู้ว่าเขาเป็นคนสำคัญของพรรค
โดยเฉพาะผู้นำของชาวโซเวียต สหายสตาลิน
พวกมันทำอะไรคุณ
ผู้ต้องหาจะยืนยันข้อกล่าวหานี้มั้ย
ไม่
พยานรู้อะไรเกี่ยวกับผู้ต้องหาอีกบ้าง
เขาเป็นสาย... ให้กับต่างชาติ
ผู้ต้องหาคุณจะยอมรับมั้ย
ไม่
พยานได้รับการอภัยโทษ เจ้าหน้าที่
เธอเซ็นชื่อในคำให้การเรียบร้อยแล้ว
เธอให้รายละเอียดเรื่องการเป็นสายลับ และการบ่อนทำลายของนาย
นายจะยอมลงชื่อมั้ย
พวกแกทำอะไรเธอ
"ไซบีเรีย ปี 1940"
ศัตรูประชาชน
จงดูตัวเอง และเข้าใจไว้ซะ
ไม่ใช่ปืนของเรา หมาของเรา หรือลวดหนามของเรา
ที่กลายเป็นคุกขังพวกนายเอาไว้
ไซบีเรียนี่แหละคือคุกขังพวกนาย
ด้วยพื้นที่ทั้งหมด 5 ล้านตารางไมล์ของที่แห่งนี้
ธรรมชาติจะเป็นผู้คุม และเป็นผู้คุมที่ไร้ความปรานีอย่างที่สุดด้วย
และถ้าธรรมชาติ ไม่ได้ลงมือฆ่าพวกนายให้ตายละก็
คนท้องถิ่นจะเป็นคนฆ่า คนพื้นที่นี่แหละ
และนักโทษที่หลบหนีไป ทุกคนจะมีการตั้งค่าหัว
เป็นเงินรางวัลสำหรับผู้นำไปสู่การจับกุม
น่าสงสารนะ มืดลงก็มองไม่เห็น
ฉันเคยเห็นในค่ายส่งตัว
มันเกิดจากการ ขาดวิตามิน เพราะขาดอาหาร
นี่ ๆ
นายคิดว่าจะรอดได้ ด้วยอาหารเพียงครึ่งเดียวเหรอ
- เขาแก่แล้วนะ - ฉันก็แก่เหมือนกัน
แต่พรุ่งนี้เช้าฉันยังรอดอยู่ แต่เขาคงไม่
ความมีน้ำใจ...
จะฆ่านายจนตาย
คนอเมริกัน
ที่เนี่ยนะ ยังไง
สตาลินเกลียดคนต่างชาติ
รวมถึงคนโปแลนด์
- นายก็โปแลนด์นี่ - ใช่
ฉันชอบคนโปแลนด์นะ
ความรู้สึกอยุติธรรมของนาย
การถวิลหาอิสรภาพ
คาบารอฟ อังเดร ทิโมฟิยิช
วีสซ์เช็ก ยานุสซ์
ข้อหาล่ะ บอกได้มั้ยยานุสซ์
58-10
58-10 สายลับเหรอ
ข้อหาที่พวกนั้นยัดให้
สิบปีเหรอ
ไม่ ยี่สิบ
58-14 บ่อนทำลาย สิบปี
นายอยู่ฝั่งโซเวียตแล้วพวกนั้นเกิดจับนายได้ มันจะกล่าวหานายเป็นสาย
ทรมานนาย ห๊ะ
- เซ็นยอมรับสารภาพมั้ย - ไม่
ไม่... ฉันไม่ได้เซ็นยอมรับ
พวกมัน... เลยทรมานคนอื่นแทน
เสียใจด้วย
ฉันเป็นนักแสดง
หนังเคลื่อนไหวน่ะ ในหนังเรื่องสุดท้ายฉันดันเล่นเป็นขุนนาง
พวกนั้นจับฉันตอนหนังเปิดตัวฉาย
ทำไมล่ะ
พวกมันอ้างว่าฉันสนับสนุน สถานะของพวกขุนนางเก่าน่ะ
นายก็เลยติดคุกสิบปี เพราะแสดงหนังงั้นเหรอ
แต่ได้คำวิจารณ์ดีนะ
เล่นอีกมั้ย
ให้ตายสิวะ
ติดไว้ก่อนแล้วกันนะ
ยังจะติดเพิ่มอีกเหรอ หนี้เก่าก็ยังไม่ใช้เลยนะ
พวกเออร์กี้
พวกเออร์กี้เป็นใคร
พวกอาชญากรอาชีพ
ทั้งฆาตกรกับโจร อย่ามองจ้องสิ
พวกผู้คุมให้พวกมันดูแลจัดการที่นี่ เลยมีแต่คนกลัวพวกมัน
ทำไมพวกเขาให้พวกนี้ดูแลที่นี่
เพราะว่าพวกมันเป็นผลพวงของสังคม ชนชั้นกลาง เป็นมิตรของประชาชน
เราเป็นนักโทษการเมือง เราจึงเป็นศัตรูประชาชน
สหภาพโซเวียตกลายเป็นคุกขนาดใหญ่
แรงงานทาสพวกนั้น มาจากดินแดนโซเวียตแสนไกล
โดนจับมาในแหเดียวกัน
พอจะมีหนทางหลุดรอดไปได้บ้างมั้ย
ไม่ ยานุสซ์ นายต้องระวังตัวให้มากขึ้น
สตาลินมีหูมีตาอยู่ทั่วไปหมด ไม่ว่าที่ไหน แม้แต่ในนี้
ถ้านายไม่ระวังให้มากกว่านี้
แค่ปีเดียวนายก็ตายแล้ว
ถ้าตัวยังไม่ตาย
หัวใจก็ตาย
นายอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
11เดือนกับ 29 วัน
เร็วเข้า ส่งมาเดี๋ยวนี้
สเว็ตเตอร์นั่นด้วย
ก็เอาเสื้อโค้ตไปสิ
ฉันอยากได้สเว็ตเตอร์
ยายแกเป็นคนตัดชุดให้เหรอ
นายไม่ใช่ผู้คุมที่นี่นะ
สเว็ตเตอร์
สำหรับไส้กรอกนะ
นายวาดรูปให้ฉัน
- ให้ฉันวาดรูปนายเหรอ - ไม่... ไม่ใช่ฉัน
จิมรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งเนื้อทั้งตัว ทันทีที่โจรสลัดแก่นั่น...
หันมาจ้องมองเขา
เนื้อตัวเขามีแต่แผลเป็น และรอยเพียบ
แล้วเขาก็มีขาข้างเดียวเท่านั้น
ข้าคือ... ลอง จอห์น ซิลเวอร์ เขาบอกเช่นนั้น
ฉันรู้จักคนแบบนั้นนะ จำอิกอร์ได้มั้ย เขามีขาข้างเดียว
หุบปากเถอะน่า
เล่าต่อไปสิ นายจะได้ขนมปังเพิ่ม
แล้วลอง จอห์น ซิลเวอร์นั่น
เขาเจอขุมทรัพย์ได้ไงเหรอ
ดังนั้น จิมก็เลยออกล่องเรือ ไปยังเกาะมหาสมบัติ
พร้อมกับกลุ่มฆาตกรใจโหดพวกนั้น
คนพวกนี้สามารถฆ่านายได้ โดยไม่ทันกะพริบตาด้วยซ้ำ
คนพวกนี้เป็นพวกที่รักแต่ทองคำเท่านั้น
ทองคำอย่างเดียว ทองคำ
ลอง จอห์น ซิลเวอร์
เหาเหรอ
- กินเลือดฉันทั้งเป็นเลย - ฉันมีวิธีรักษาโบร่ำโบราณนะ มาสิ
จากเหมือง ระเบิดตอนกลางคืน
ทำอะไรน่ะ
เราต้องเร็วหน่อย
ไม่งั้นเช้ามันก็คงจะหายไปแล้ว
นายจะทิ้งมันเอาไว้ข้ามคืนเหรอ ทำไม
เดี๋ยวก็รู้เอง
เราหนีได้นะ
ฉันรู้ช่องทางรอดลวดหนาม
รู้ได้ไง
ลาซาร์ เพื่อนของฉัน เขาควบคุมการก่อสร้างอยู่ เขาให้ฉันดู
มีน้อยคนที่คิดหนีจากค่าย
ฉันรอคนอย่างนายมานานมากแล้ว
คนที่มีความแข็งแกร่ง พร้อมที่จะมองให้ขาด
แต่จะไปไหนล่ะ
เราไปทางตะวันตกไม่ได้
นอกจากเยอรมันแล้ว ยังมีโซเวียตอีก
ทางตะวันออกล่ะ โซเวียตทั้งหมดติดกับแปซิฟิก
ไม่ ๆ ๆ มันจะต้องเป็น... เป็นทางใต้
ถูกต้อง
นายรู้ใช่มั้ยว่าเราอยู่ไหน ตำแหน่งที่แน่นอน
ฉันเชื่อว่าเราอยู่ทางเหนือ ของทะเลสาบไบกัลห้าร้อยกิโลเมตร
นี่ทะเลสาบ
ค่ายอยู่นี่ ชายแดนอยู่นี่
เลาะไปตามริมทะเลสาบได้
- มันมุ่งหน้าลงใต้ - ถูกต้องแล้ว
จากนั้นก็ข้ามทางรถไฟทรานส์ไซบีเรีย ไปชายแดนมองโกลเรียและอิสรภาพ
นี่ฤดูใบไม้ผลิเราต้องรอจนถึงใบไม้ร่วง
ไม่ รอทำไม
ทำไมน่ะเหรอ
เพราะกว่าจะถึงชายแดน อาจห่างมากกว่าพันกิโลเมตร
เราต้องวางแผนให้ดี เราต้องตุนอาหารไว้
ฉันเริ่มซื้อของตุนไว้แล้ว แลกเปลี่ยนของ นายต้องทำเหมือนกัน
ช่วงใบไม้ร่วง อากาศคาดเดาง่ายกว่า
เราใช้หิมะที่ตกใหม่กลบรอยเท้าได้
ต้องพาเพื่อนฉันไปด้วยนะ
- เพื่อนนายเหรอ ไว้ใจได้เหรอ - แน่นอน
คงไม่รอดกันทุกคนนะ
แต่ก็ตายอย่างเป็นอิสระ
ใช่
หยุดก่อน
นี่ อากาศเลวร้ายขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว เอาไงดีล่ะ
นายตัดสินใจสิ
เราจะแข็งตายแล้วนะ
เราควรจะเดินกลับไปดีกว่า
เหรอ แบบนั้นพวกเขาได้ตัดหัวฉันแน่ เดินไป
ผู้บัญชาการ พวกเราต้องตายกันที่นี่แน่
- นอนลงไป - พวกเราได้แข็งตายกันแน่ ๆ
พวกเราซวยแน่
นอนลงกับพื้นสิ นอนลงกับพื้นเดี๋ยวนี้
นอนลง นอนลงเดี๋ยวนี้เลย
ไม่ถึงชั่วโมงเราต้องแข็งตายกันแน่ ๆ
ฉันคงทำอะไรไม่ได้ ถ้าพวกแกแข็งตายกันตอนนี้
ก็ใช่ แต่ถ้าต้องเสียคน ไปตั้งสองร้อยคนแบบนี้
รับรองว่านายคงต้องหาคำไปแก้ตัวดี ๆ หน่อย
รับรองว่านายต้องแย่แน่
- นอนลงกับพื้นเดี๋ยวนี้ - ให้เราเข้าป่า หาที่กำบัง
นอนลงไป นอนกับพื้น
นั่นมันจะเดินไปไหน
- กลับมานะ - หยุดนะ
หยุดอยู่ตรงนั้นเลย
ไม่งั้นฉันยิงจริง ๆ นะ
เขาเป็นคนกล้าหาญมากเลย
ให้พวกนักโทษไปหาที่กำบังในป่าก่อน
แต่ถ้าใครวิ่งหนีไปละก็ ให้ยิงทิ้งได้ทันทีเลย
- วอสส์ เราต้องการกิ่งไม้ใหญ่ - ได้
วางขนาบสองข้าง กับด้านหลังด้วย
ช่วยหน่อยกาซิก จัดการอีกด้าน ไว้ตรงนั้น บนกิ่งไม้นั่น
ได้ ๆ
- โซแรนเราต้องการกิ่งไม้แบบนี้เพิ่มอีก - แบบนี้เหรอ
ดี
ใช่ สุมเข้าไปเลย
โซแรน ผ้าห่มนาย เอาไว้กันลม
เข้าไป เร็วเข้า
มา มากับพวกเราเถอะ เรามีที่หลบแล้ว
ผมชื่อโซแรน ยูโกสลาฟ
นั่นยานุสซ์
ส่วนนั่นคือกาซิก
- โทมาสซ์ โฮโรดินสกี้ - คนโปแลนด์น่ะ
วอสส์ ชาวลัทเวีย
ทีมนานาชาติเลยนะ
แล้วคุณล่ะ
สมิธ
แล้วชื่อคุณล่ะ
มิสเตอร์
มิสเตอร์สมิธ
ถูกต้องแล้ว
นายไม่ชอบนอนหนาวข้างนอกนั่น
ใช่มั้ยล่ะคาวบอย
ก้าวออกมาข้างหน้า
นายด้วย
ก้าวออกมา
พวกมันน่าจะยิงเราตั้งแต่เมื่อวาน
เราต้องไปที่เหมือง
ปลอกคอพวกนี้ เหมือนที่ พวกชาวอียิปต์โบราณใช้กันเลยรู้มั้ย
- ใช่ แต่พวกเขาไว้ใช้กับม้ามากกว่า - ไม่ ๆ ๆ ไม่เหมือนกัน ใช้กับคน
คุณรู้ได้ไง
ฉันเป็นศาสตราจารย์สาขาวิชาอียิปส์โบราณ
มหาวิทยาลัยเลนินการ์ดเชียวนะ
จะบ้ารึไง เดี๋ยวโดนยิงหรอก
ผมต้องออกไปจากที่นี่
ผมต้องกลับไป
- เราต้องทำได้ - ทำอะไรได้
เขารู้เส้นทางผ่านลวดหนามนั่น
เขามีแผนแล้ว
- ใครที่มีแผนนั่น - เขาชื่อว่าคาบารอฟ
- เจ้านักแสดง - รู้จักเขาเหรอ
เขาไม่คิดจะหนีไปจริง ๆ หรอกนะ
- หมายความว่าไง - มันเป็นพวกโกหก
มันอยู่นี่มาหลายปี มองหาพวกที่มาใหม่
ฉันก็เคยโดนตอนมาถึงทีแรก มันก็แค่ชอบพูดถึงเรื่องหนีไป
ฉันรู้จักคนแบบนี้หลายคน
ไม่ ๆ ทำไมผมต้องเชื่อคุณด้วย
ในค่ายนี่ใช่ว่าอากาศคืออากาศ มันได้พลังของนาย
จิตวิญญาณนาย
นายทำให้มันได้ฝันว่าจะได้หนี ทำให้มันมีชีวิตต่อไป
มันเป็นแค่ปลิงตัวนึง
- ส่วนคุณเป็นพวกเลือดเย็นนะมิสเตอร์ - ฉันยังไม่ตาย
ฉันรู้เท่านั้นแหละ
แต่ฉันคงอยู่ได้อีกไม่ถึงหกเดือน นายก็เหมือนกัน ไม่ใช่ที่นี่ ในเหมืองนี้
แต่ถ้านายคิดเอาจริง
ถ้านายจริงจังเรื่องจะหนีไปจากนี่
ฉันจะไปด้วย
นึกว่าคุณชอบตัวคนเดียว
หนีคนเดียวไม่ได้หรอก
อีกอย่าง นายมันมีจุดอ่อน ที่เป็นประโยชน์กับฉัน
มันคืออะไรล่ะ
น้ำใจไง
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน นายต้องแบกฉันไปด้วยแน่
- คาบารอฟ... คาบารอฟ มาเถอะ - อะไร
- มากับฉันเดี๋ยวนี้ - มีอะไร อะไร
มา ดูนี่สิ ๆ
เราไปได้แล้ว คืนนี้เราไปได้แล้ว
- พายุจะกลบรอยเท้าเรา - ไม่ ๆ ๆ นี่นายพูดเรื่องอะไร
- พายุมาแค่แป๊บเดียว - ไม่ ๆ แค่นี้ก็พอ
ยานุสซ์ นั่น...นั่นเป็นไปไม่ได้หรอก เราต้อง...
...เราต้องมีการเตรียมตัวในทุกอย่าง เราต้องมีแผน
- ไม่ ๆ ไม่ เวลาสมบูรณ์แบบไม่มีหรอก - มีแผนที่
- พวกนั้นคาดไม่ถึงว่าเราจะหนี - นายจะบ้าเหรอ
แล้วระยะทางตั้งเป็นพันกิโลเมตรเลยนะ เราต้องมีอาหาร
- อาหารที่มากพอ - เรา... เรามีอาหาร นายมีอาหาร
ฟังนะ คนอเมริกันจะไปด้วย
เราจะแลกเปลี่ยนกันเหมือนที่นายบอกไง
จะเป็นแบบนั้นนานแค่ไหน
ฉันใช้กว่าครึ่งชีวิตอยู่ในป่าและขุนเขา
- เราสามารถเอาชีวิตรอดได้ - นายไม่เข้าใจ นายยังเด็กไป
มันเป็นไปไม่ได้หรอก
- แล้วจะยังไง ยอมตายอยู่ที่นี่เหรอ - นายฟังนะ มันเป็นไปไม่ได้
อังเดร เราจะผ่านลวดหนามไปได้ไง
ฉันไม่รู้... ว่านายพูดถึงเรื่องอะไร
เพื่อนนาย ลาซาร์ แบบว่า... เขารู้ใช่มั้ย
นายเคยบอกฉันนี่
ไปได้แล้ว
นายมองไม่เห็นใช่มั้ย
อย่าทิ้งฉันไว้นี่นะ
รับปากฉันสิอังเดร
ตอนกลางคืนฉันเกาะไหล่นายไปได้ ฉันพอมองเห็นลาง ๆ
กลางวันฉันจะเห็นชัดขึ้น
ฉันจะไม่ถ่วงนายหรอก
ได้โปรด อย่าบอกคนอื่น ๆ นะ
อยู่นี่ ฉันตายแน่
ของสวิส ทำจากทองคำ
ก่อนอื่นคุณต้องหยุดเครื่องปั่นไฟซะก่อน
ที่นี่จะมืดสนิท แต่ก็แค่สิบนาทีเท่านั้น
นั่นคือโอกาสของคุณแล้ว
เอ่อ... คุณต้องรอจนมีการเปลี่ยนเวรยาม
ที่นี่ไม่มีความลับหรอกนะ
นายต้องการอะไร
งานนี้ส่งผลร้ายต่อฉัน
หนี้สินน้อย พวกมันก็ตัดนิ้ว
หนี้สินมาก ก็ตัดหัว
ฉันมีหนี้ก้อนโต
แต่ฉันไม่เคยเอาหมาป่านี่ไปเล่น
อยู่ในป่า นายต้องใช้มีด ฉันต้องการปาฏิหาริย์พาฉันไปจากนี่
เร็วเข้า พวกมันคิดจะแหกคุก
- ฉันมองไม่เห็นเลย - ตรงนั้นไง พวกมันตัดลวดหนามออกไป
ปล่อยหมาไล่ตามพวกมันไป ตามตัวพวกมันให้เจอ ทุกคนรีบตามไปเร็ว
เร็วเข้า ๆ
นี่ วิ่งต่อไป ๆ เราต้องวิ่งต่อไป ลุกขึ้น ๆ
ไม่งั้นเราตายกันตรงนี้หมดแน่
รู้มั้ยหมาวิ่งเร็วแค่ไหน รีบวิ่งไปสิ
มิสเตอร์เร็วสิ มองหน้าผม ถึงเวลาให้ผมแบกคุณแล้วเหรอ
ลุกขึ้น มาเร็ว
ยานุสซ์
เรามองไม่เห็นอะไรเลยนะ
หิมะตกจนมองไม่เห็นเลย
ยานุสซ์
ฉันต้องการมีด
ส่งมีดมาให้ฉัน
มีดล่ะ
ยานุสซ์ เราต้องหาที่กำบังนะ เราไปต่อไม่ได้
ไม่เข้าใจเหรอ แบบนี้สิดี พวกมันไม่มีทางหาเราพบแน่ ไม่มีทาง
นายจ้องมองฉันเหมือน... งูจ้องกระต่าย
เขาสอนอังกฤษให้ฉัน พูดชัดใช่มั้ยล่ะ
ขนมปังแลกภาษา ใช่มั้ยล่ะคาวบอย
เรามาไกลแค่ไหนแล้ว
น่าจะสักยี่สิบ สามสิบกิโลเมตรได้
- แค่นั้นเหรอ - น้อยกว่า
ถ้าเราเดินวนเป็นวงกลมเหมือนไก่ไม่มีหัว
เอาล่ะ ดูสิว่าเรามีอะไร
ทุกคนเอาออกมา
เราจะแบ่งปันกัน
- นายล่ะ - อะไร
มีอะไรบ้าง
เสื้อตัวนั้น ไม่ใช่เสื้อนายนี่ นั่นเสื้อของคาบารอฟ
ใช่ เขาให้ฉันกับ...
เห็นมั้ย
เขาต้องแจ้งผู้คุมแน่
ไม่ต้องห่วง ฉันคุยกับเขา ทุกอย่างโอเค
นายกำลังต่อรองกับปีศาจ
- นายรู้ตัวมั้ย - คุณมีมีดมั้ย
ดูจากวิธีที่เขาทำกับหญ้าและตะไคร่นั่น
สุดยอดเลย สาบานได้ เขาต้องเป็นงานแน่
นายควรกตัญญูที่มาถึงนี่ได้
กตัญญูมีไว้สำหรับหมา
เสียง... เสียงอะไร
หมาป่า ก็แค่หมาป่า
แค่หมาป่าเหรอ
ทางใต้
ทะเลสาบไบกัล
- นายก็คือ... ปาคาน - งั้นเหรอ
แล้วปาคานคืออะไร
ผู้นำ... พวกเออร์กี้
เราไม่ใช่อาชญากร
- เราหนีมาจากพวกอาชญากร - ฉันจับตาดูนายอยู่
สาบานต่อพระเจ้า นายชนะใจฉันได้ด้วยไม้เท้ากับลูกสน
ฉันจะยืนขวางระหว่างนายกับความตาย
- ตกลงนายอยากเป็นบอดี้การ์ดฉันเหรอ - วิถีแห่งเออร์ก้า
ได้ฉันไป ก็ได้หมาป่าไป
ยานุสซ์ นานแค่ไหนจะถึงทะเลสาบ
แค่ไหนน่ะเหรอ... สามสี่อาทิตย์
อาจมากกว่านั้น
พวกเรา... น่าจะอยู่แถว ๆ นี้
และตรงนี้ คือทางรถไฟทรานส์ไซบีเรีย
ชายแดนมองโกเลีย
มองโกเลียดูห่างไกลเหลือเกิน
มองโกเลียเหรอ ต้องไกลกว่านั้น
ไปอเมริกา
แต่ตอนนี้
เหลืออาหารแค่อาทิตย์เดียว
ไม้ขีดไม่เหลือแล้ว แต่เรายังมีหินของคาบารอฟอยู่
เราต้องการเนื้อ
ฉันทำกับดักได้
เราต้องรีบเดินทางเรารอกับดักไม่ได้
เราจะหาฟาร์ม แล้วหาอาหารจากหมู่บ้าน
- ฟังนะ พวกเรามีค่าหัวอยู่นะ จำได้มั้ย - ขโมยเอาสิ
ตอนกลางคืน พวกเขาไม่รู้หรอก
เราไม่ใช่ขโมย
งั้นฉันขโมยเอง ฉันจะกิน นายนั่งดูได้
นั่นอะไรเหรอ
- ลวดหนาม - เขาทำเบ็ดตกปลาอยู่
นั่นแหละวิธีรอดของเรา
- ด้วยปลาเหรอ - อาห๊ะ
- แต่... ฉันไม่กินปลา - งั้นนายก็ตาย
เร็วเถอะ เราต้องจุดไฟนะ
มีไม้เยอะแยะ
คืนนี้อุณหภูมิต่ำกว่า 40 แน่
- โทมาสซ์ - ได้
ไม่ ๆ อย่าใส่มากไป อย่ามากไป
กาซิก
เขาออกไป... หาไม้มาเพิ่ม
กลางคืนตาเขามองไม่เห็น
- กาซิก - กาซิก
ยานุสซ์
โอ๊ย บ้าชะมัดเลย
ศาสตราจารย์
ฉันมาจากเหมืองมาตามหานาย
ผมนึกว่าอยู่คนเดียว
ฉันเดินกับนายมาสักพักแล้ว
ผมว่าจะนั่งพักสักเดี๋ยว
เดินอีกไม่ไกลแล้วนะ
เราทำได้
เราทำได้จริง ๆ ด้วย
ไม่เสียเวลาเปล่าแล้ว
พระเป็นเจ้า
โปรดรับวิญญาณบริสุทธิ์ไปอยู่ด้วยเทิด
- อาเมน - อาเมน
อาเมน
ผู้เป็นอิสระตายวันนี้
ถือว่า... คนแย่งของกินลดลง
อะไร
อีกร้อยปีพวกเขาจะเจอกระดูกพวกเรา และภาพวาดของนาย
แล้วพูดว่า...
ดูสิ นี่คือตัวอย่างผลงานของมนุษย์กูลัค
เลิกพูดเล่นได้แล้ว
ออกไปหาอาหารเหมือนคนอื่นไป
นายนั่นแหละควรหุบปาก
วาดภาพทั้งวันทำอย่างกับมาเที่ยว
- ฉันป่วยอยู่ - ฉันพ่อครัว
พวกนั้นหาอาหาร นายทำอะไรบ้าง ไม่มีเลย
แต่... ฉันทำให้นายหัวเราะ
เราไม่หัวเราะอีกแล้ว
ถามหน่อย
ใคร... จะเป็นคนแรก
- หมายถึงอะไรคนแรก - ใครจะตายก่อนไง
ฉันว่า... เจ้าศิลปิน
แต่คงจะดีกว่าเยอะถ้าเป็นเจ้าตัวตลกนั่น
ถ้าเป็นโซแรนดีกว่ายังไง
เนื้อนุ่ม
อ่อน... กว่าเยอะ
ตอนนี้มิสเตอร์จับปลาได้น้อยลงมาก
เราต้องกินเนื้อไม่งั้นเราตายแน่
นายเป็นปาคาน นายต้องคิดเรื่องนี้อยู่แล้ว
นายถึงได้พาคนมาเยอะ ๆ เพื่อเป็นอาหารไม่ใช่เหรอ
ไม่ ๆ เราจะหาอาหารได้เพิ่ม เมื่อไปถึงทะเลสาบไบกัล
- ที่นั่นคงจะมีปลาเยอะขึ้น - นายบอก...
เราควรถึงทะเลสาบเมื่ออาทิตย์ก่อนแล้ว
ห๊ะ เราหลงทาง ปาคาน
ถ้าหา... ทะเลสาบเจอ
อีกอาทิตย์ฉันจะกลับมา
ถ้าไม่เจอ ทุกคนไปตามทางเลย
ฉันรู้ เพื่อนเราวัลก้า
อย่าให้เขาคาดสายตาเชียวนะ
นี่...
เพิ่งเก็บมาเมื่อเช้า
ขอบคุณ
โชคดี
เช่นกัน
ยานุสซ์
ฉันเห็นแล้ว ๆ ฉันเจอทะเลสาบแล้ว
- ใจเย็น ช้า ๆ - สามวันจากที่นี่
ก้อนหิน เก็บก้อนหินมา เอาเผาในกองไฟ
อะไรเหรอ
มีคนตามพวกเรามา
ตอนนี้มันแอบอยู่หลังดงต้นไม้นั่น
ไหน
ถ้าเขาส่งสัญญาณไปได้ พวกนั้นตามเราทันแน่
เขาพูดถูก เราคงต้องลงมือแล้ว
อย่าฆ่าคนเลย
อย่าเหรอ นายเคยฆ่าคนมาแล้วนี่
นายสวดภาวนาให้คนบริสุทธิ์มามากไปแล้ว
วัลก้า นายไปแอบตรงนั้น เผื่อเขาวิ่งหนีไปทางนั้น ไป
กระจายกำลัง กระจายออกไป
วัลก้า ไม่ ๆ
เราไม่ทำร้ายหรอก
- คนโปแลนด์น่ะ - โปแลนด์เหรอ
- เขาต้องการอะไร - ไม่รู้สิ เธอเป็นผู้หญิง
คนโปแลนด์ เธอแอบตามพวกเรามาหลายวันแล้ว
แล้วไงต่อ
เธอต้องการอาหารและคนคุ้มครอง
เธอไม่กล้ามาใกล้พวกเราจนแน่ใจว่า...
- เราไม่ใช่พวกรัสเซีย - เธออยากไปกับเราเหรอ
เธอก็หนีมาเหมือนพวกเรา
เธอจะถ่วงเรานะ
เธอบอกว่า... เธอหนีมาจากฟาร์ม ของพวกรัสเซียน่ะ
ฉันรู้จักแบบนี้ พวกยิปซีเร่ร่อน พวกนี้มีเป็นพัน ๆ ไม่ต่างจากหมาตัวนึง
ปาคาน อย่าทำแบบนี้ ห๊ะ
- ไม่เอาน่า เธอหิวจะตาย - เรายังแทบเอาตัวไม่รอด
- ใช่ ทิ้งเธอไปอาจดีกับเธอ - ไม่ พระเจ้าส่งเธอมา เราทิ้งเธอไม่ได้
ยานุสซ์ เราไม่มีทางเลือก
เฮ้ย ๆ ๆ
เฮ้ย เฮ้ย ๆ ๆ
ถอยมาก่อน ถอยออกไป ระวังโคลนนั่น
ช้า ๆ ๆ
ไม่ ๆ ๆ
วัลก้า
ต้องทำที่ย่าง ไปหาไม้มา
เธอชื่ออิเรียน่า
- สบู่เสร็จรึยัง - เสร็จแล้ว
- อ้อ ดี - คนด้วย
- หัวเราะอะไรกัน - เช้านี้...
นายจะแต่งตัวไปทำงานเหรอ
วัลก้า ๆ เร็วเข้า
- ตานายแล้ว ไป ๆ - วัลก้า
มาเร็ว
มา ถอดเสื้อออกซะ
เรา... ทำแบบนี้ทำไม
เราจะได้หน้าตาไม่เหมือน... โจรหรือขโมยไง
เงยหน้า
อยู่นิ่ง ๆ นะ นิ่งสนิทเลยนะ
เงยหน้า
เงยอีก
ไม่
รู้มั้ยไม่อยากเชื่อเธอเป็นคนโปแลนด์
เธอ... เธอมีการศึกษา
- พูดได้ทั้งอังกฤษ ฝรั่งเศส - อย่างงั้นเหรอ
คุณไม่ชอบเธอล่ะสิ
ลองคุยกับวัลก้าเรื่องเธอสิ เขาไม่เชื่อว่าเธอเป็นโปแลนด์
ผมคุยกับเขาดูแล้ว คนอื่น ๆ ด้วย พวกเขายอมให้เธอไปด้วยแล้ว
คุณไม่เห็นด้วยเหรอ
ไม่มีที่ว่างให้สงสารใครนายก็รู้นี่
นอกจากเรื่องอาหาร เธอจะถ่วงเวลาเรา
มันรับน้ำหนักเราไม่ได้
เราคงต้องว่ายข้ามไป
ว่ายน้ำเป็นมั้ย
ค่ะมิสเตอร์
เธอไม่ได้โกหกใช่มั้ย
- ไม่ได้โกหกสหาย - อย่าเรียกฉันว่าสหาย
อิเรียน่า ไม่
เร็ว มาเร็ว
ให้ตายสิวะ นี่ เอาอาหารไป
พ่อแม่โดนจับพร้อมกับเธอเหรอ
ตายหมดแล้ว
เราอาศัยอยู่ในฟาร์มนอกเมืองวอร์ซอว์
พอพวกรัสเซียมาถึง
มันบอกว่าเราเป็นคูลักส์ มันค้นบ้านของพวกเรา
พ่อแม่ฉันกลัวเลยจับฉันไปซ่อนในยุ้งข้าว
ฉันเจอพวกท่านทีหลัง
ฉันเจอพวกท่านคว่ำหน้าอยู่ในโคลน
พวกท่านโดนซ้อม และโดนรัดคอจนตายด้วยลวดหนาม
ต่อมาพวกรัสเซียจับฉันได้
และส่งฉันไปทำงานในฟาร์ม
พวกนั้นโหดร้ายมาก
ฉันเลยหนีมา
ฉันไม่มีอาหาร จนกระทั่งเห็นพวกคุณ
เธอว่ายน้ำไม่เป็นใช่มั้ย
- อะไรนะ - ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยเข้าใกล้น้ำ
แต่ฉันวิ่งข้ามมาได้นี่ คุณวิ่งตามมาด้วย
แล้วเธอบอกว่าเธออยู่ในฟาร์ม ใกล้กับวอร์ซอว์
- ใช่ - พวกโซเวียตอยู่ไม่ไกลนี่
นั่นเป็นเขตของพวกเยอรมัน
พ่อแม่เธอไม่ได้ถูกฆ่าตาย
เธอแต่งเรื่องขึ้นมา
เราต่างทำเรื่องเลวร้ายเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่อย่าโกหกฉันอีกเชียวนะ
เรามีคำโกหกพอแล้ว
เราคงต้องเดินอ้อมไป
- เดินทะลุ จะเร็วกว่า - ไม่ พวกเขามีหมานะ
ถ้าพวกนั้นส่งสัญญาณเราหมดโอกาสแน่
- เราต้องการอาหาร... เพิ่ม ปาคาน - ฉันรู้เราต้องการอาหาร
- แต่เราจะเข้าเมืองไม่ได้อาจโดนจับ - งั้นรอจังหวะก่อน
อะไรเหรอ มีอะไร
- วัลก้าอยู่ไหน - เดินอยู่หลังโซแรน
โซแรน นายต้องดูเขาไม่ใช่เหรอ
ฉันไม่ใช่คนเฝ้าเขา
บ้าเอ๊ย
เขาอาจไปเอาค่าหัวเรา
- เขาอาจโดนจับนะ - เขาเป็นผีพนันนะ
อิเรียน่า
- เขาจะทำแบบนั้นมั้ย - อาจทำ
เราไม่ต้องใช้มีดเขา เราเอากระดูกกวางมาทำมีดได้
เป็นโอกาสจะกำจัดเขาทิ้งแล้ว
- ก็ได้ ๆ - เร็ว ไปกันเถอะ
ไปไหนเจ้าตัวตลก
อยากให้เราโดนฆ่าตายเหรอ
ใจเย็นคาวบอย
เดี๋ยวเสื้อฉันขาดหมด
โง่เอ๊ย
โง่เหรอ
- ฉันเนี่ยนะ - ดูสิใครโง่กันแน่
อะไร
ฉันฆ่าเหรอ ใช่
ฆ่าหมา ถ้าไม่เชื่อฉันก็ไม่ต้องกิน
แต่พวกนายต้องเชื่อ เพราะยังไม่อยากตาย
ฉันรู้ดีเรื่องเอาตัวรอด ตั้งแต่เกิด
และ... วันนี้วันเกิดฉัน
ในรัสเซีย เราดื่มฉลองกัน
เธอใช้ชีวิตข้างถนน
เหมือนฉัน
- งั้นเรื่องที่เธอเล่าก็ไม่จริงสิ - ฉันคิดว่าเรื่องแบบนั้นมันดูเศร้ากว่า
คุณจะได้ไม่ทิ้งฉันไว้
พ่อแม่ฉันเป็นคอมมิวนิสต์โปแลนด์
พวกเขาพาเราไปอยู่สหภาพโซเวียต ในมอสโคว์
พวกเขาอยากทำงานให้กลุ่มปฏิวัติ
เราอยู่ในโรงแรมลุกซ์ ที่นั่นมีคอมมิวนิสต์ต่างชาติอยู่เยอะ
แต่พวกนั้นจับพวกท่านไว้ ปี 1937
หาว่าพวกท่านเป็นสายลับ
ตำรวจส่งฉันไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า และน้องชายฉัน
เขาตายไป ตอนฉันอายุสิบขวบ
พวกเขาเรียกฉันริคอฟ
แต่... ฉันจำนามสกุลของเราได้
ซีลินสก้า
ฉันเคยท่องนามสกุลนี้ทุกคืน ก่อนฉันจะเข้านอน
เธอก็เลยหนีมา
โอ๊ย ยุงเยอะจังเลย
พวกนั้นไม่เห็นเจอยุงเลย
เราจะทำไง
ขโมยเรือเหรอ
- ไม่ เสี่ยงเกินไป - พวกเขาเริ่มป่วยแล้วนะ
ผมรู้
มันไม่แปลกเหรอ ดั้นด้นมาตั้งไกล ดันจะมาแย่เพราะแมลงตัวเล็ก ๆ
พวกนั้นมาอีกแล้ว
- ไม่เอายุงอีกแล้ว - โซแรน ๆ
เขาจะทำบ้าอะไรน่ะ
สร้อยคอไล่ยุงน่ะ
นี่ นายพูดอะไรกับเขา
ใคร
คนไล่ยุงนั่นไง
อ๋อ ฉันบอกเขาว่าฉันเป็นนักโทษหลบหนี ที่เจอยุงรังควาน
เหรอ ตลกมากเลย นายพูดอะไรแน่
บอกหน่อยน่า
ลาก่อนทะเลสาบไบกัล
ดีมาก
มิสเตอร์คุณรู้มั้ยว่าวอสส์เป็นพระ
ไม่ ฉันไม่รู้หรอกนะ
ส่วนโทมาสซ์ก็เป็นเชฟอบขนม แต่เขาอยากเป็นศิลปินมากกว่า
ดูก็รู้แล้ว
แล้ว... โซแรนทำธุรกิจอยู่ในมอสโคว์ โดนจับที่จัตุรัสแดง
เขาบอกเขากำลังถ่ายรูปเมืองเครมลินอยู่
เขาเป็นนักบัญชี
ฉันจะบ้าตาย นักบัญชีฮาขนาดนั้นมีที่ไหน
พวกคุณไม่คุยกันเลยเหรอ
ในค่ายกักกันเธอต้องเรียนรู้ ที่จะพูดให้น้อยที่สุด
คุณสมิธเหรอ ทำงานรถไฟมอสโคว์
เขาเป็นวิศวกร พ่อเขาเป็นคนฟินแลนด์ เขาโตในอเมริกา แต่พูดรัสเซียได้ด้วย
แล้วทำไมคนอเมริกันต้องย้ายมารัสเซียด้วย
เศรษฐกิจตกต่ำ เขาพาลูกชายมาด้วย
แล้วลูกเขาเป็นอะไรไป
พวกนั้นยิงเขา อายุสิบเจ็ดเอง
ชายแดนมองโกเลีย
อยู่อีกด้านหนึ่งของทางรถไฟนั่น เราอาจเดินสักสี่ห้าวันได้
เราข้ามจุดอื่นไม่ได้เหรอ
นี่เป็นเส้นทางหลัก
- ข้ามตรงไหนก็เหมือนตรงนี้หมดแหละ - เขาพูดถูก เราจะรอให้มืดก่อน
อะไร
- เปล่านี่ มองเฉย ๆ - ห้ามมอง
วัลก้า
- อะไร - ทำไมนายถึงมีรูปเจ้าบ้าพวกนี้บนหน้าอกล่ะ
น่าจะ... สักรูปพวกมันไว้ที่ก้น จะได้นั่งทับหน้าพวกมันตอนนั่งอึ
นึกว่าตลกเหรอ พวกเขาเป็นคนดี
ไม่ วัลก้า หยุดนะ
รู้มั้ยสตาลินหมายถึงอะไร เจ้าตัวตลก
หมายถึงชายเหล็กไหล เขาปล้นคนรวยแจกจ่ายคนจน
ใช่ เขาทำแบบนั้น
แล้วเขาก็ปล้นจากทั้งสองพวก แล้วจับพวกเขาขังคุก 25 ปี
ระวังตานายให้ดีเถอะ
ขอบคุณแผ่นดินรัสเซียที่ให้การต้อนรับ แต่ฉันคงจะไม่ขอกลับมาอีกแล้ว
รู้มั้ยพวกเขา... จะจับตัวนาย
รู้ คุกก็โอเคนะ
หนี้สิน...ไม่ดีแต่มีคุกเยอะแยะ พวกนั้นหาฉันไม่เจอ
แล้วเรื่องจะไปอเมริกาล่ะ
มันไม่เหมาะกับฉันหรอก อิสรภาพน่ะ
ฉันไม่รู้จะเอาอิสรภาพไปทำอะไร
งั้น... เราคงจะต้องกล่าวลากัน ฉันกับหมาป่า
นายไม่ต้องใช้มันอีกแล้วนี่
โชคดี วัลก้า
ได้ ลาก่อน ยานุสซ์
- ดูนั่น - ใช่
เห็นมั้ย
- คืนนี้เราจะเดินไปถึงที่นั่นมั้ย - น่าจะถึงอยู่
แล้วจะทำอะไร
เราก็จะ... กิน
- ใช่ - เราจะนอนพัก
เราต้องทำได้... เราต้องทำได้
มิสเตอร์
พวกคอมมิวนิสต์
ที่นี่ก็เหมือนกัน
มันเปลี่ยนแปลงหมดทุกอย่าง
ไม่มีที่ให้ซ่อนตัว
ที่นั่นเป็นวัดพุทธ
อาจยอมช่วยเรา
พวกเขาอาจทำงานให้คอมมิวนิสต์ด้วย
เราต้องเสี่ยง
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
เหมือนที่เกิดขึ้นในรัสเซีย
โบสถ์ถูกปิด
พระถูกยิงหรือจับตัวเข้าคุก
ห้ามมีศาสนา
พวกเขามาที่โบสถ์ของฉันในลัทเวีย
ทำลายหมดทุกอย่าง เหมือนที่นี่เลย
คืนนั้นฉันกลับไปอีกรอบ
มีคนเฝ้าแค่คนเดียว
ยังเป็นเด็กอยู่
ฉันต้องรัดคอเขา
จนกระทั่งตาเขาปลิ้นออกจากหัว
วัลก้ารู้เรื่องนั้น
เขารู้ว่าฉันฆ่าคนอย่างเลือดเย็น
จีนไกลแค่ไหน
ไม่รู้สิ
น่าจะสัก... ห้าหรือหกร้อยกิโลเมตรทางด้านใต้
ตั้งหกร้อยกิโลเหรอ
- จีนเป็นอิสระมั้ย - พวกเขาสู้กับญี่ปุ่น ฉันรู้แค่นั้นแหละ
หลังจีนคือทิเบต ไปลาซาได้ เป็นเมืองหลวง
ฟังนะ เราสามารถไปที่ทิเบต
- แล้วข้ามเขาไป สู่อินเดีย - ใช่
งั้นตกลงเลย
อะไร พวกนายคุยอะไรกัน
พวกเขาบอกเราอาจเลยทิเบตไป ข้ามภูเขาไปเพื่อเข้าอินเดีย
- ภูเขาอะไรเหรอ - ภูเขาหิมาลัย
ไปเข้ากองทัพอังกฤษ สู้พวกนาซีกับสู้รัสเซีย
จะข้ามเทือกเขาหิมาลัยเหรอ
ยังไง... ขี่พรมวิเศษไปเหรอ ไปยังไง
เดินไป
ระวังหน่อยนะ
เร็วเข้า ตื่นเถอะ
ฉันกำลังนอนฝันหวานอยู่เลย
ฉันฝันว่าได้กินเกลือ
รสชาติยังติดปากอยู่เลย
ฉันอยากจะกลับไปฝันแบบนั้นต่อจัง
มันเป็นสูตรง่าย ๆ นะ นายแค่ต้องใช้โรสแมรี่สองกิ่ง
กับผงลูกนัทหยิบมือ
- ลูกนัดเหรอ - ใช่
ทำไมไม่ใช้เกลือล่ะ
ไม่ เราจะทำแบบนั้น ทีนี้
- ใส่น้ำมัน - อือหือ
ปล่อยทิ้งเอาไว้ขณะที่หันไปเตรียมไก่ให้พร้อมปรุง
- ตอนนี้แหละที่ต้องใช้เกลือ - ดี
ใช่ แล้วใช้เกลือขัดไปที่หนังของไก่ แล้วก็ใส่ปาปริก้าเข้าไป
แต่เพิ่มเกลือสองเท่า
ฟังนะ นายใช้เกลือเยอะแบบนั้นไม่ได้ มันจะเค็มเกินไป
ฉันไม่สน เพิ่มเกลือเข้าไปอีก
ฉันจะไม่ทำอาหารพัง
- แค่ใส่เกลือเพิ่มไปหน่อยเดียว - ไม่
- โทมาสซ์ - ไม่
เอาล่ะ ๆ ทุกคนใจเย็นไว้
- คุณพระช่วย - ไม่ ๆ ๆ อย่าวิ่ง ๆ
เย็นไว้ ทำหน้ายิ้ม ให้ดูเป็นมิตร
เฮ้... โว้ว ๆ
ทุกคนยิ้มไว้นะ ยิ้มไว้ หวัดดี ๆ
- เฮ้ย รัสเซียเหรอ - เปล่า คนอเมริกัน
ลาซาเหรอ
ลาซา ใช่ ทิเบต
- พวกจาริก - ใช่
ไม่มีม้าเหรอ
พวกเราจนมากเราไม่มีปัญญาซื้อม้าขี่หรอก
นั่นเมียเหรอ
เปล่า เอ่อ... ลูกสาว
ไป ๆ ๆ
อรุณสวัสดิ์
นั่นทางใต้
เราจะกินมันจริงเหรอ
ไม่กินนี่ ก็กินปลา
หน้าตาเหมือนรังนกเลย
มันช่วยกันแดดให้เธอได้
อิเรียน่าลองใส่ดูสิ
ทิศใต้
เร็วเข้า เดินต่อ
- ไม่ มันเป็นภาพลวงตา - เราไม่มีน้ำเหลือแล้ว
มีต้นไม้ตรงนั้น
ถ้ามีต้นไม้ ก็ต้องมีน้ำสิ
ผมไม่สน นั่นตะวันออก เราต้องลงใต้
- แต่ยานุสซ์ เราน่าจะลองไปดูก่อนนะ - ไม่ ๆ ๆ เราต้องมุ่งหน้าไปทางใต้
- คุณจะทำให้เราตาย - ให้ตายสิ
ยานุสซ์ พวกเราจะตายแล้ว
- เราใกล้จะตายอยู่แล้ว - หยุดนะ
มันเป็นภาพลวงตา
เป็นแค่ภาพลวงตา
ภาพลวงตาไม่มีนกบินแน่
มีแอ่งน้ำด้วย
อย่ากินมากไป จะป่วยได้
- อย่างน้อยที่นี่ก็มีน้ำ - เดี๋ยวเธอตื่น แต่ไม่มีอาหาร
พวกชนเผ่าเร่ร่อนอาจพาสัตว์มากินน้ำที่นี่
เมื่อไหร่
อาทิตย์หน้าเหรอ เดือนหน้า
เราควรพักอยู่ที่นี่สักสองสามวันนะ
ถ้าไม่มีอาหารพวกเราจะอ่อนแอลงนะ
อ่อนแอจนกระทั่งเดินต่อไม่ไหว
ไม่รู้สิ ผ่านมาหลายวัน
ฉันไม่รู้จะเดินต่อไปไหวมั้ย
การเจอที่นี่คือปาฏิหาริย์
เราพึ่งปาฏิหาริย์ได้มั้ย
ยานุสซ์
โอเค ขอเยอะ ๆ เลย
เดี๋ยว ๆ ๆ เอาเลยโทมาสซ์
ถอดหมวก
ก้มลง
วิ่ง ๆ กลับไป ๆ หาที่กำบัง
หลบหลังเนินทรายนั่น
อิเรียน่า ก้มลง
ไม่ต้องกลัว
อิเรียน่า
กินปลาแห้งหน่อยนะ
ขอบคุณ
นี่
หาทางพาเรากลับไปที่แอ่งน้ำได้มั้ย
มันออกนอกเส้นทางไป
จำได้มั้ยทางตะวันออก
มันไม่มีจุดเด่นอะไรเลยในทะเลทรายนี่
ผมหาไม่เจอแน่
ตอนฉันช่วยพ่อทำงานในไร่ ระหว่างฤดูร้อน
เราเคยนั่งดูดก้อนหินเล็ก ๆ แบบนี้
ทำให้รู้สึกกระหายน้อยลง
ยานุสซ์
เป็นลมแดดเหรอ
ฉันเริ่มเป็นตัวถ่วงแล้ว
ไม่ ๆ ๆ
เธอเจ็บเท้างั้นเหรอ
เปล่า ไม่ใช่นะ
มันคงบวมเพราะฉันเดินมากเกินไปน่ะ
ใช่รึเปล่ามิสเตอร์
ใช่
เธอนอนพักก่อนดีกว่า เราจะปิดขาเธอไว้ก่อน
อิเรียน่า เราหยุดพักสักเดี๋ยวก็ได้
ไม่
ลองดูดนี่สิ
ไม่ ได้โปรด ไม่ ๆ
มาเถอะ เราต้องเดินต่อไป
ฉันชื่ออิเรียน่า ซีลินสก้า
วางฉันลงกับพื้นเถอะอังเดร
แค่วางฉันลงกับพื้น
ไม่เป็นไร
โปรดส่งเทพธิดาลงมารับเธอ
พาเธอไปสู่สวรรค์
บ้านเกิดของเธอ
- อาเมน - อาเมน
อาเมน
ฉันชอบรูปนี้จริง ๆ
นายวาดตั้งแต่เมื่อไหร่
คืนที่สองในกูลัก
กาซิกเอ๊ย เขามีปัญหากับเท้าเขาเสมอ
นี่รูปใคร
นายไง
หน้าเหมือนพ่อฉันเลย หน้าฉันตอนนี้เหรอ
ไม่ ๆ นายดูแย่กว่า
นายวาดรอยยิ้มเธอ
ดูสิ
ใช่แล้ว แค่ภาพสเก็ตช์
แต่ฉันจะวาดให้เสร็จ
ฉันจะวาดต่อ
เป็นผลงานที่ดีมาก
นายเป็น... ศิลปินที่เก่งโทมาสซ์
มันเหมือนรูปถ่ายเลยนะ
เหมือนกับเงา
สวยมากเลย
เราต้องขึ้นไปที่เขาลูกนั้น
อาจมีน้ำขังอยู่ที่นั่น
มาเถอะ ลุกขึ้นสิ... ลุกขึ้นเร็ว
มิสเตอร์
ไปกันเถอะ
ทิ้งฉันไว้นี่แหละ
ฉันไม่ไหวแล้ว
ไปเถอะ
โซแรน
นายไปที่เขานั่น
แล้วลองหาน้ำดู แล้วรอเราอยู่ที่นั่น
- ไม่นะ - ไปเถอะ
แล้วเราจะตามไป
- ก็ได้ - ไปเลย ไปสิ
- พวกนายเจอน้ำมั้ย - ไม่
นำไปที ได้โปรด ได้โปรด นำทางไป
ที่ไหน
แกอยู่ที่ไหน
พวกเรา...
เจอน้ำแล้ว
โซแรน
แถวนี้แหละ
ดูมันสิ
ถ้ามันมีพิษล่ะ เราจะกินได้เหรอ
ไม่ ๆ ตัดหัวออกก็กินได้แล้ว
ส่งมีดมาเร็ว
โอ้ ดูนี่สิ
รสชาติเหมือนไก่เลย
ใช่ ไก่สีดำมีพิษตัวใหญ่ที่ไม่มีขา
รสชาติไม่เลว
รู้มั้ยวัลก้า...เคยพูดถึงการกินเนื้อพวกเรากันเอง ตอนเราอยู่ในไซบีเรีย
- จริงเหรอ - ใช่
แล้ว... นายจะกินฉันเหรอ
ใช่ ไม่เห็นแปลก
ฉันไม่มีวันกินนายแน่
ทำไมล่ะ
เนื้อนายคงขมน่าดู ฉันกินงูดีกว่า
ดื่มน้ำก่อนสิ
มันทำให้นายตายได้นะ
อะไร
ความมีน้ำใจ
นายจะอยู่รอดด้วยโคลนและงูนานแค่ไหน
ทิ้งฉันไว้นี่แหละ
นายทำไม่ได้ล่ะสิ
- ฟังนะมิสเตอร์ - อะไร
รู้มั้ยผมอาจไม่รู้จักชื่อคุณด้วยซ้ำ
แต่ว่าผม... รู้ชื่อลูกชายคุณนะ
อิเรียน่าบอกละสิ
ใช่
ขอเอ่ยชื่อเขาได้มั้ย
เดวิด
ถึงพูดไปเขาก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอก
ที่นายพยายามทำคือให้ฉันมีกำลังใจอยู่ต่อ
- ให้ฉันเลิกท้อถอย - คุณท้อถอยมั้ยล่ะ
หลายคนคิดว่าความตายคืออิสรภาพ
งั้นทำไมคุณไม่... ฆ่าตัวตายซะล่ะ
การเอาชีวิตรอดคือการประท้วงอย่างนึง
การมีชีวิตอยู่คือการลงทัณฑ์
ลงทัณฑ์เรื่องอะไร
ที่ฉันพาเดวิดมารัสเซีย
ไม่มีใครยกโทษให้คุณได้
และคุณก็ไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้
อิเรียน่าบอกฉันว่า...
พวกนั้นทรมานเมียของนาย
เธอเลยต้องป้ายสีนาย
ใช่
พวกนั้นทำแบบเดียวกันกับลูกชายฉัน
แล้วพวกมันก็ยิงหัวเขา
แต่เมียผมยังอยู่นะ
เธอยังอยู่
และถูกปล่อยตัวไป ผมรู้เท่านั้น
แต่เธอคงไม่มีวันอภัยให้ตัวเอง ในสิ่งที่เธอทำไป
มีแต่ผมเท่านั้นที่ทำได้
เธอจะทรมานตัวเอง เหมือนที่คุณทำอยู่
เพราะงั้นผมถึงต้องกลับไป
ผมต้องกลับไปให้จงได้
ยานุสซ์
เก็บข้าวของ เร็ว
ยานุสซ์
ได้ยินเสียงมั้ย
เสียงอะไร
ทิเบต
ขอให้โชคดี
- ขอให้โชคดี - ขอให้โชคดี
ลาซา
อินเดียอยู่ทางไหน
โน่น ทางโน้น
อินเดีย
อินเดียเหรอ ใช่
มีเส้นทางไปถึงสิกขิมได้ ข้ามภูเขาไป
มีคนไปทางนั้นเยอะ
ระหว่างทางมีหมู่บ้านบ้างมั้ย
มีหมู่บ้านเล็ก ๆ อยู่ พอมีอาหารให้บ้าง มีเชื้อเพลิงใช้ก่อไฟ
- แต่... ยังไปตอนนี้ไม่ได้ - ทำไม
ถ้าพายุหิมะมา จะลำบากมากเลย
คงต้องรอฤดูใบไม้ผลิ
ครอบครัวนี้จะดูแลคุณ
- งั้น... ในฤดูหนาวเราข้ามภูเขาไม่ได้ - เขาบอกว่ามันลำบากมาก
- แต่ใช่เป็นไปไม่ได้ - ยานุสซ์ อีกแค่สามเดือนเอง
เรารอเวลา... ไม่ได้หรอก
- หมายความว่าไง - ถ้าเราหยุดลงตอนนี้
- เราจะยอมแพ้ให้ความอ่อนล้า - ไม่ ไม่ใช่ยอมแพ้
เราเหนื่อยเกินไป
ฉันจะนอนรอใบไม้ผลิ ให้เหมือนหมีจำศีลในถ้ำ
นายน่าจะลองศึกษาศาสนาพุทธ แล้วบวชเป็นพระ
แต่ก่อนอื่น นายคงต้องหัดดื่มน้ำชาพวกเขาก่อน
- ฉันชอบดื่มน้ำชาอยู่แล้ว - ราตรีสวัสดิ์
ว่าไงล่ะมิสเตอร์ สามสี่เดือนนี้คุณจะทำอะไรดีล่ะ
ฉันจะไปลาซา
เพื่อนเรามีเส้นสายอยู่ เขาจะพาฉันผ่านออกทางจีน
ที่นั่นมีกองทัพสหรัฐฯอยู่ด้วย
มองหาหมายเลขหนึ่งไว้
คนอเมริกันชอบพูดแบบนั้นใช่มั้ย
โซแรน
- โซแรน - อะไร
เราหนีมาได้
เราทำสำเร็จ
คุณพูดถูก เขาพูดถูก
แค่เดินข้ามเขาไม่กี่ลูก เราก็ถึงแล้ว เราทำได้
ไม่ใช่ทุกคนนี่
ไม่ ไม่ใช่ทุกคน
มิสเตอร์คุณคิดจะทำอะไร
เมื่อกลับไปถึงบ้าน
บ้านเหรอ
- สร้างรถไฟเหรอ - อาจเที่ยวสักพัก
ฉันจะสู้
เยอรมันก่อน ต่อด้วยรัสเซีย
จากนั้นล่ะ สร้างโบสถ์ใหม่เหรอ
ไม่
ฉันจะสู้จนตัวตาย
ฉันจะเอารูปวาดของโทมาสซ์ ไปให้หนังสือพิมพ์
เผื่อพวกเขาจะตีพิมพ์มัน
จากนั้น... ฉันจะทำไก่หมักสูตรเขา
แต่ใส่เกลือเพิ่มไปอีก เพื่อทำให้เขาหงุดหงิด
นายล่ะยานุสซ์
ตราบที่คอมมิวนิสต์ยังยึดโปแลนด์ไว้
นายกลับไปไม่ได้ พวกมันยิงนายแน่
ก็เดินเท้า... ไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะจบ
ผมจะเดินไปเรื่อย ๆ
เขาไปแล้ว
- ยานุสซ์ - ยานุสซ์
นมัสเต
อินเดียยินดีต้อนรับ
- ขอพาสปอร์ตด้วยครับ - พาสปอร์ต
- ไม่ เราไม่มีหรอก - ไม่เป็นไร มากับผม
คุณมาจากไหนเนี่ย
- ไซบีเรีย - ไซบีเรียเหรอ
คุณมาถึงนี่ได้ยังไง
- เราเดินมา - เดินเหรอ
"8 พฤษภาคม 1945 เกิดชัยชนะในยุโรป"
"1945-1948 สภาพโซเวียต ตั้งลัทธิคอมมิวนิสต์ในโปแลนด์"
"ม่านเหล็กเข้าปกครองยุโรปตะวันออก"
"1956 ชาวฮังกาเรี่ยนลุกฮือ"
"1961 เกิดกำแพงเบอร์ลิน"
"1968 สหภาพโซเวียต ส่งกองทัพบุกกรุงปร้าก"
"1980 ชาวโปแลนด์รวมตัวเคลื่อนไหว ท้าทายลัทธิคอมมิวนิสต์"
"1989 คอมมิวนิสต์ล่มสลาย"
"โปแลนด์ได้รับอิสระ"
Ocr by Salsa Santana June 21, 2016